Wat synchronisatie oplost, en wat niet
Een account in Active Directory en een account in Microsoft 365 horen bij dezelfde medewerker. Synchronisatie zorgt dat die werelden bij elkaar blijven. Maar de sync weet niet of iemand morgen begint of gisteren uit dienst is gegaan.
In een hybride omgeving heb je twee directories: Active Directory op locatie en Microsoft Entra ID in de cloud. Een sync houdt ze gelijk. Hij leest de gebruikers, groepen en contactpersonen uit de OU's die je kiest, en maakt of werkt ze bij in Entra ID. Daarmee kan iemand met hetzelfde account op zijn werkplek en in Microsoft 365 inloggen. Hoe de twee directories zich tot elkaar verhouden, lees je in Active Directory vs Entra ID.
De richting is vooral van AD naar de cloud. Een gesynchroniseerd account heeft AD als bron: wat je in AD wijzigt, komt in Entra ID terecht, en wat je in Entra ID aan dat account probeert te wijzigen, lukt niet. Er gaat een klein aantal dingen terug, als je dat aanzet: wachtwoorden die in de cloud zijn gereset (password writeback), een aantal Exchange-attributen bij Exchange hybride, en groepen.
Wat een sync niet doet: beslissen wie er een account hoort te hebben. Hij kopieert wat er in AD staat. Een account dat iemand in AD vergeet uit te zetten, blijft ook in de cloud actief. Een afdeling die in AD verkeerd is gespeld, staat in Entra ID net zo verkeerd. En geen van beide maakt gebruikers aan in AD vanuit de cloud: Microsoft noemt "User Provisioning to AD" voor Connect Sync en Cloud Sync allebei als niet ondersteund.
